| تبليغات | X |
 |
 |
|
| همه چیز درباره ویولن |
|
|||||||||
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
- فیزیک بدن و قدرت بدنی نوازنده از مواردی هستند که بایستی در انتخاب ساز مورد توجه جدی قرار بگیرند. بسیاری از سازها برای نواختن یا حتی نگهداریشان در هنگام نواختن توسط نوازنده توان بدنی بالایی رامی طلبند و از طرف دیگر نباید از نقش فیزیک بدن نوازنده نیز غافل شد، زیرا این امر در کوتاه مدت و دراز مدت تاثیرات زیادی را دارد.
نوازندگانی که سازی را انتخاب کرده و می نوازند که با فیزیک بدن آنها سازگاری ندارد، هم در هنگام نواختن آن دچار مشکل می شوند و هم با گذشت زمان دچار بیماری ها و آرتروزهای مختلف می گردند. زیرا متاسفانه در هنگام انتخاب ساز اغلب به این مسئله توجه چندانی نمی شود و این امر مهم تلقی نمی گردد. برای نمونه ثابت شده که داشتن گردن بلند برای نواختن ویلن مناسب نیست و خطر بروز آرتروز در این دسته از نوازندگان بیشتر از دیگران است یا کسانی که مشکلات و نارسایی های ریوی دارند در نواختن سازهای بادی دچار مشکل می شوند. از طرف دیگر، همانطور که گفته شد داشتن قدرت بدنی مناسب در نواختن بعضی از سازها لازم است، مثلا کنترباس نیازبتوان بدنی مناسبی برای نگهداری و نواختن دارد. هرچند که در این موارد قطعیتی وجود ندارد، اما در هر حال وجود یکسری از شرایط و ویژگی های بدنی برای نواختن هر ساز، مفید تر ازعدم وجود آنهاست. 10- درانتخاب ساز بایستی به فراوانی و تنوع وسایل مورد استفاده در آن ساز و قیمت آنها و همچنین وجود مراکز و افرادی که این خدمات را ارائه می دهند توجه داشت. بسیاری از قطعات بکار رفته در سازها از قطعات مصرفی بوده و بعد از مدتی مستهلک می گردند - نظیر سیم های یک ساز زهی- و یا اینکه ساز در اثر استفاده یا تعویض قطعات، نیازمند تنظیم می گردد و در اینجاست که مشکلات بیشمار رخ می نمایند. نبود بسیاری از وسایل اصلی اولیه و جانبی مورد استفاده دراکثر سازها و همچنین عدم وجود تکنیسین دوره دیده کاردان و با مهارت، که در اثر تنظیم و تعمیر او، صدمه ای به سازوارد نگردد و همینطورعدم وجود وسایل استانداردی که این تکنیسین در تنظیم و تعمیر ساز باید از آنها بهره گیرد، مشکلات را چندین برابرمی گرداند.
11- میزان شهریه پرداختی برای یادگیری سازهای مختلف متفاوت است و باعث می شود که این پارامتر به همراه قیمت ساز، برای افرادی که اطلاع چندانی از مواردی نظیر آنچه در این سلسله مقالات عنوان شده ندارند، از مهمترین عوامل انتخاب ساز گردد. تعداد زیادی ازافراد درهنگام انتخاب ساز به دنبال سازی هستند که دوره آموزشی کوتاهی داشته و شهریه نسبتا کمی نیز داشته باشد. البته این مورد همانطور که در این مقاله نیز آمده، از عوامل گزینش ساز است، اما سایر موارد مطرح گشته در بالا در درجه اهمیت بیشتری نسبت به این عامل قرار دارند.
12- میزان تنوع و وجود کتاب های آموزشی و در درجه بالاتر، دردسترس بودن نت های قطعات مختلف یک ساز، بایستی بسیار جدی گرفته شود." درحال حاضر" تهیه کتب آموزشی نسبت به تهیه نت قطعات تخصصی سازها در ایران ساده تر است. متاسفانه نبود مراکز فروش نت های موسیقی و"عدم وجود رقابت" بین همین چند مرکز انگشت شمار، که دارای امکانات بسیار محدودی از لحاظ آرشیو نت های موسیقی هستند، باعث شده تا نوازندگان دسترسی بسیار ناچیز و محدودی به نت قطعات مورد علاقه خود یابند. در واقع در این بخش نوازندگان بیشتر نت ها را از طریق دست به دست از یکدیگر یا از طریق اساتید موسیقی خود تهیه می کنند. در این روش نمی توان به نت بسیاری از قطعات که زمان چندی از ساختشان نمی گذرد دستیابی پیدا کرد و در نواختن همان قطعات شناخته شده ترنیز نوازندگان دچار مشکل می گردند، زیرا به علت استفاده شدن مکرر و طولانی و همینطور دست به دست این نت ها، آنها اکثرا کثیف، خط خورده و نا واضح گشته اند و نوازندگان را به اشتباه می اندازند. این مسئله برای بعضی از سازها حاد تر بوده و بایستی قبل از انتخاب ساز مورد بررسی دقیق، برای ساز مورد علاقه قرار گیرد. - جمع بندی : بنابر آنچه که در بخشهای مختلف این مقاله بررسی شد به این نتیجه می رسیم که انتخاب یک ساز برای نواختن، صرفا یک مسئله ساده و یا احساسی نیست و بایستی به بسیاری از مسائل توجه داشت و با استادان موسیقی مشورت داشت. |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
|||
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
الگوی شماره1/3:
 شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت اول به صورت حلالی -انگشت گذاری دست چپ: 3/1/1: اصل ماندگاری انگشتان بر یک سیم: هنرجو در مراحل ابتدایی آموزش، همواره باید هنگام انگشت گذاری بر گریف به اصل ماندگاری انگشتان توجه داشته باشد. هر چند پس از طی مراحل اولیه نوازندگی، این امر کمتر توسط نوازندگان حرفه ای مورد توجه قرار می گیرد. پایبندی هنرجو در مراحل ابتدایی آموزش به اجرای صحیح این اصل، باعث می گردد تا اولا ذهن هنرجو به درکی صحیح تر از نحوه چیدمان انگشتان در وضعیت های متفاوت انگشت گذاری با فواصل مختلف دست یابد و ثانیا توانایی فیزیکی هنرجو برای نگهداری همزمان انگشتان در وضعیت های نامتعارف انگشت گذاری افزایش یابد و ثالثا بر میزان توانایی هنرجو در گذاشتن یک انگشت بر گریف به شکل مستقل از دیگر انگشتان افزوده گردد. اصل ماندگاری انگشتان بر یک سیم: هرگاه انگشت گذاری در یک سیم به ترتیب از انگشت اول به بعد انجام پذیرفت نوازنده بایستی علاوه بر نگهداری انگشت آخر، انگشتان گذاشته شده قبلی را نیز، بر روی گریف نگاه دارد اما اگر انگشت گذاری به شکل نامنظم و بدون ترتیب انجام پذیرفت، دیگر نیازی بر گذاشتن همزمان انگشتان ماقبل بر روی گریف وجود ندارد. برای مثال، اگر بر روی سیم -لا- اجرای پشت سر هم نت های لا تا می در پوزیسیون اول مطرح باشد، نبایستی پس از نواخته شدن هر یک از نت های این مجموعه انگشت متناظر با آن را از روی گریف برداشت. اما در صورتی که بلافاصله پس از اجرای سیم آزاد نواختن نت - ر- مطرح باشد، نیازی به گذاشتن همزمان انگشتان اول و دوم با انگشت سوم وجود ندارد و انگشت سوم می تواند به شکل مستقل بر روی گریف گذاشته شود. البته باید توجه داشت اجرای این اصل در مجموعه های کوچکتر انگشت گذاری نیز به همین شکل صورت می پذیرد. برای مثال در اجرای پشت سر هم نت های دو، ر، می بر روی سیم لا نبایستی انگشتان دوم و سوم را پس از اجرای نت های - دو - و - ر - برداشت و برای نواختن نت- می - بلافاصله پس از نت - سی - نبایستی انگشتان دوم و سوم را بر روی گریف گذاشت و در این حالت انگشت چهارم به تنهایی بر روی گریف می نشیند. تذکر-14: اجرای این اصل در یک پوزیسیون، بستگی به شکل فواصل موسیقایی انگشتان آن نسبت به یکدیگر ندارد. 3/1/2: نحوه انگشت گذاری:  شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت دوم به صورت حلالی همواره در هنگام انگشت گذاری موارد زیر بهتر است به شکل همزمان رعایت گردد تا به شکلی صحیح از انگشت گذاری دست یابیم: 3/1/2/1: در هنگام انگشت گذاری بر روی گریف ویولون لازم است تا انگشتان به صورت هلالی بر روی گریف گذاشته شوند. اگر انگشت از بند اول خود به سمت داخل بشکند و به اصطلاح انگشت به جای شکل هلالی به صورت هشتی گذارده شود این امر به مرور زمان باعث ایجاد دردناکی انگشت در این ناحیه گشته و از دیگر سو از میزان احاطه نوازنده در انگشت گذاری می کاهد.  شیوه غلط قرار گرفتن انگشت اول 3/1/2/2: همواره در نواختن، بایستی سیم از ناحیه نشیمنگاه سر انگشت گرفته شود و از دخالت ناخن در انگشت گذاری جلوگیری گردد و انگشت در هنگام نشستن بر روی گریف نبایستی به فرمی قرار گیرد که ناخن نوازنده با سیم درگیر شود و به عبارت دیگر نوازنده سیم را با ناخن بگیرد.* در این حالت اشتباه، از میزان قوس داخلی انگشتان و شکل هلالی آنها کاسته می گردد و برای انگشت گذاری، به ناحیه سر انگشت فشاری بیشتر از حد لازم، وارد می گردد و همچنین از میزان تسلط در انگشت گذاری کاسته شده و در عین حال از میزان استقلال انگشتان نسبت به یکدیگر در هنگام نواختن کاسته می گردد.  شیوه غلط قرار گرفتن ناخن روی سیم 3/1/2/3: هرگاه در امتداد درازای انگشت خطی فرض کنیم که این درازا را به دو نیمه سمت چپ و راست قسمت کند، لازم است تا نوازنده ویلون با نیمه سمت چپ نشیمنگاه سر انگشت، بر روی گریف انگشت گذارد. زیرا اولا با توجه به فاصله اندک میان سیم ها در ویلون در صورتی که سیم با نیمه سمت راست انگشت گرفته شود، انگشت تا حدود زیادی بر روی سیم بم تر مجاور قرار می گیرد و در صورتی که نیاز به اجرای نتی با شماره انگشت پایین تر بر روی سیم بم تر به طور همزمان( اجرای دوبل ) و یا بلافاصله پس از آن باشد، اجرا با مشکل همراه خواهد شد.  شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت سوم به صورت حلالی ثانیا انگشت گذاری با نیمه راست نشیمنگاه سر انگشت، در بسیاری از هنرجویان منتهی به شکستگی مچ چپ به سمت راست می گردد که مطلوب نیست.( رجوع شود به بند 3/1/2- مچ ) 3/1/2/4: به غیر از زمانی که اجرای کنت ها(به فتح کاف) یا همان فواصل پنجم مورد نظر نوازنده است، در سایر مواقع با رعایت موارد بالا بایستی به گونه ای انگشت گذاری انجام پذیرد که سیم زیرتر مجاور، آزاد باشد.  شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت چهارم به صورت حلالی تذکر-15: انگشت گذاری زمانی به بهترین شکل انجام می پذیرد که بند شماره: 1/1/2 مربوط به چرخش دست به درستی انجام پذیرفته باشد. *به همین منظور لازم است تا نوازنده ناخن را تا حد ممکن کوتاه نگاه دارد. |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
اصول نوازندگی ویولن 3/1/3/4 : با توجه به بزرگی فاصله طولی و دور بودن نامتعارف انگشتان اول و چهارم، انگشت اول می تواند در هنگام اجرای دوبل های فاصله نهم و دهم ، به شکل شکسته در ناحیه ناکل در آید و نکته اشاره شده مربوط به شیوه نشستن انگشت اول در بند شماره 5/2/1/3 مبنی بر هم امتدادی بند اول این انگشت در پشت دست، با امتداد ساعد و دست چپ برقرار نیست. 3/1/4 : انگشت گذاری در سیم های غیر مجاور: همانند بند قبل، انگشت گذاری در سیم های غیر مجاور نیز باید با جلوگیری نمودن از ایجاد هر حرکت اضافی در ناحیه دست، صورت پذیرد. مچ نوازنده درهنگام تعویض سیم بم به سیم زیر غیر مجاور، نباید دچار شکستگی به سمت راست گردد و همچنین نیازی به خروج آرنج از زیر گریف به سمت راست در هنگام تعویض سیم زیر به سیم بم نمی باشد. 3/1/4/1: هنگامی که در یک پوزیسیون دست چپ نیاز باشد تا یک شماره انگشت بلافاصله پس از نواختن در یک سیم، در سیم مجاور و یا غیر مجاور خود گذاشته شود و از طرف دیگر فاصله طولی انگشت از شیطانک در سیم جدید تغییر نیافته باشد،دقت به محل دقیق نشستن انگشت ضروری است(مانند اجرای نت- دو بکار- در پوزیسیون اول سیم سل بلافاصله پس از نت- لا بکار- در همان پوزیسیون سیم می با انگشت سوم در گام دو ماژور). زیرا با توجه به سه اصل اشاره شده قبلی یعنی چرخش دست به سمت گریف (بند شماره 2/1/1) ، لزوم پرهیز نوازنده از دادن حرکات اضافی به دست چپ برای انگشت گذاری و لزوم نشستن انگشتان از نیمه چپ نشیمنگاه سر انگشت بر روی گریف (بند شماره 3/2/1/3) ، هر شماره انگشت در زمان باز شدن (در انگشت گذاری از سیم زیر به سیم بم) یا بسته شدن خود(در انگشت گذاری به نحو عکس) مسیری مورب را نسبت به امتداد گریف طی می کند. البته بکار گیری یک شماره انگشت در سیم های مجاور راحت تر از حالتی است یک شماره انگشت بلافاصله در دو سیم غیر مجاور گذاشته می شود، زیرا در حالت اول انگشت مسیر مورب کمتری را بر روی گریف طی می کند. در واقع لازم است تا نوازنده در این حالت اگر از سیم زیر به سمت سیم بم انگشت گذاری می کند، قبل از نشاندن انگشت کمی آن را جمع نماید تا صدای نت حاصله از انگشت گذاری به اصطلاح"زیاد" نباشد و در حالت عکس، قبل از گذاشتن انگشت بر سیم زیر کمی آن را باز نماید تا صدای نت حاصله یه اصطلاح "کم" نباشد. هر چند میزان باز و جمع نمودن یک انگشت که به شکل ارادی توسط نوازنده انجام می پذیرد به اندازه بسیار ناچیزی است، اما دقت بر این نکته باعث می گردد تا صدای حاصله از انگشت گذاری دقیق گردد. 3/1/4/2: نکته دیگر که کمک شایانی به انگشت گذاری در سیم های غیر مجاور می نماید رعایت صحیح فاصله میانی بین دست چپ نوازنده و زیر دسته ساز است (مراجعه به تذکر- 11). در صورتی که نوازنده دست خود را بالاتر از میزان متعادل اشاره شده دست چپ نسبت به گریف نگاه دارد، روال انگشت گذاری در سیم های مجاور دچار مشکل گشته و انگشتان دیگر از نشیمنگاه سر انگشت بر روی گریف قرار نمی گیرند (مراجعه شود به بند شماره:2/2/1/3). متاسفانه گاه برخی نوازندگان بر اساس این فرض اشتباه، که بالا بردن دست نسبت به گریف باعث تسلط بیشتر انگشت گذاری در تعویض سیم می گردد دست چپ خود را بیش از اندازه بالا می برند که این امر از میزان تسلط در انگشت گذاری می کاهد اجرای فاصله دوبل دهم با انگشتان اول و چهارم
منبع هارمونی تالک |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
در یک گذر کوتاه:
یک ساز زهی بدون کاربرد آرشه عملا به شکلی کامل و در خور توانایی های قطعی ساز قابل استفاده نیست. همچنین،آرشه نیز بدون وجود ساززهی مربوطه بی مفهوم خواهد بود؛ این دو در تعامل کمی و کیفی با یکدیگر بوده و تاثیر گذار بر هم، از سویی دیگر باید به این نکته توجه داشت هیچ مدرکی دال بر این موضوع وجود ندارد که سازهای زهی صرف همواره بر سازهایی که استفاده آرشه در آن اجتناب ناپذیر است، تقدم و برتری داشته اند. سازهای زهی مدتها قبل از خانواده ویلن پدید آمده اند و در طول زمان با توجه به تغییرات متنوع در حیطه موسیقی و توانایی های بشری دچار تحولات و پیشرفتهایی شده اند. توجه به نظریه ای مربوط می شود که اخیرا (از سال 1950) شکل گرفته و به این نکته می پردازد که آرشه از اهمیت تعیین کننده ای در کیفیت صدای یک ساز برخوردار بوده و ویژگی ها در آرشه های مختلف دارای تفاوت های چشمگیری هستند که البته شناخت آن نیز ملزم به دانش و تجربه فراوان است. از جمله همین موارد در بخش هزینه منجر به افزایش قیمت آرشه های مختلف بوده است. تا اواخر قرن 19 آرشه به عنوان یک وسیله جانبی با درجه اهمیت ثانویه محسوب می شده و آنچنان که به ویلن ها پرداخته می شد در مورد آرشه موضوع چندان جدی تلقی نمی شده است،با این وجود اکثر هنرمندان برجسته آن زمان، همچون Joachim، ysaye از بهترین آرشه های موجود که ساخت Tourte و همکاران وی بود استفاده می کردند. 
به عنوان نمونه کارگاه Hill و پسران که کار ساخت آرشه را از اواخر قرن 19 آغازکردند، آرشه سازان صاحب فن و تخصصی نظیر S.Allen و W.C.Retford را جهت این کار استخدام نمودند، که آرشه های ساخت این شرکت به همراه یک جعبه مخصوص به خریداران سازهای مرغوب ارائه می شد. در دوران مذکور، یعنی حوالی سال 1900، بازار خریداران ویلن با عرضه زیاد و قیمت های پایین مواجه بود و در نتیجه علاقه کمتری برای خریدآرشه های جدیدی که از کیفتهای مرغوبتری بر خوردار بودند نشان داده می شد. بعدها، شرکت تولیدیHill & Sons توانست آرشه های خود را با قیمت بالاتری عرضه کند و بهترین آرشه های این شرکت در فاصله سال های 1940-1890 تولید شد، که امروزه از جمله بیشترین تقاضا را به خود اختصاص می دهد. ساخت وتولید آرشه توسط شرکت Hill و پسران، پس ازسال 1960، تدریجا متوقف و درسال 1992، شرکت به طور کلی فعالیت خود را متوقف کرد. 
جالب توجه است که در همین دوره زمانی کشور فرانسه تبدیل به مرکز ساخت و عرضه آرشه های مرغوب شده و به تولید آرشه هایی بدست اشخاص معتبر و متخصص این کار پرداخت؛ ایتالیا نقش کوچکی در تولید آرشه های مدرن داشت وآلمان نیز نقش مهمی درتولید انبوه آرشه های متوسط و یا درجه سه وتنها یک یا دو نوع آرشه منحصربه فرد درجه یک تولید نمودو دراین بین انگلستان سازندگان معتبر محدودی را به خود اختصاص می داد. 
فهرست برخی از منابع: BOWS FOR MUSICAL INSTRUMENTS OF THE VIOLIN FAMILY.WILLIAM LEWIS &SONS, CHICAGO 1959 SADLER,R,:W. E HILL & SONS (1880-1992) A TRIBUTE. EALING STRINGS, LONDON, 1996 BOYDEN, D.D.: THE HISTORY OF VIOLIN PLAYING FROM ITS ORIGINS TO 1761. OXFORD UNIVERSITY PRESS |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
||||
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
ویولون از آغاز تا امروز
ویولون ساز زهی آرشهای است. این ساز کوچکترین عضو خانواده ویولن است. برای نواختن معمولاً روی شانه چپ قرار میگیرد و با آرشه که در دست راست نوازنده است نواخته میشود. سیمهای ویولن از زیرترین تا بمترین
ویولون ساز زهی آرشهای است. این ساز کوچکترین عضو خانواده ویولن است. برای نواختن معمولاً روی شانه چپ قرار میگیرد و با آرشه که در دست راست نوازنده است نواخته میشود. سیمهای ویولن از زیرترین تا بمترین سیم به ترتیب زیر کوک (ساز) میشوند: می سیم اول، لا سیم دوم، ر سیم سوم، سل سیم چهارم. بنابراین اصوات سیمهای مجاور نسبت بهیکدیگر فاصله پنجم درست را تشکیل میدهند. در این وسعت صدا ویولن قادر است تمام فواصل کروماتیک غربی و فواصل کروماتیک مخصوص موسیقی ایرانی و هر موسیقی دیگر را حاصل کند. سیم به ترتیب زیر کوک (ساز) میشوند: می سیم اول، لا سیم دوم، ر سیم سوم، سل سیم چهارم. بنابراین اصوات سیمهای مجاور نسبت بهیکدیگر فاصله پنجم درست را تشکیل میدهند. در این وسعت صدا ویولن قادر است تمام فواصل کروماتیک غربی و فواصل کروماتیک مخصوص موسیقی ایرانی و هر موسیقی دیگر را حاصل کند. نقش این ساز چه در ارکستر بزرگ چه به طور جمعی و انفرادی آنقدر پر اهمیت است که آن را شاه سازها گفته اند. وجهه جهانی ویولن را میتوان در سازگاری آن با فرهنگهای مختلف دید. این ساز هیچ محل ثابت و ساکنی به عنوان تکیه گاه ندارد و خود نوازنده نیز چنین وضعی دارد جز در آن نقاطی که پایش زمین را لمس میکند. دستهای نوازنده باید تا حد زیادی انعطافپذیر و قوی و دارای حالت فنری باشد و همیشه در سطح شانه یا در حدود آن سطح به کار گرفته شوند برای دستیابی به نوازندگی بهداشت هم خیلی مهم است: پاکیزگی- برانگیختن جریان خون به کمک اختلاف دما- مالش پوست با دستکش زبر- حرکتهای ورزشی خاص- استراحت متناوب[نیازمند منبع] ویولن یک ساز ظریف و فرنگی است و طبق نمونههای که ساخته میشود از 58 قطعه مختلف که به طرز دقیقی با هم جور شدهاند و وزن آن در حدود 400 گرم می باشد و ابتدا توسط سازنده ایتالیایی گاسپارو برتولونی اختراع شده است. از شاگردان مشهور گاسپارو برتولونی آ آماتی بود که او هم بهترین سازنده ویولن در سطح جهان را پرورش داد یعنی آنتونیو استرادیواری ایتالیایی. تا کنون کسی در جهان پیدا نشده که نه تنها بتواند هنر او را تکمیل نماید بلکه قادر نبوده ویولنی بسازد که از حیث زیبایی و صوت بتواند با ویولنهای آنتونیو استرادیواریوس برابری نماید. جلا و ظاهر خوش ویولن استرادیواریوس چیزی در حد کیفیت خورشید که روی پوست ابریشمی تابیده باشد است و هم چنین نرمی و لطافت خاص و منحصر به فرد یا میتوان گفت پختگی. یکی از کارهای استرادیواریوس ایجاد ویولن کنسرت است که با طنین نیرومند خود در کنسرتها مقام ارجمند دارد و موسیقی بیشتر از این لحاظ مدیون استرادیواریوس می باشد. تاکنون بیش از سه سده از اختراع اولین نمونه ویولن توسط گاسپارو برتولونی میگذرد و در این مدت با وجودی که کشفیات جدیدی در علوم فیزیک و شیمی نمودهاند نه تنها نتوانستهاند در ساختمان ویولن تغییری بدهند بلکه از رموز کار سازندگان قدیم نیز چیزی درک نکرده اند. قطعات ویولون
قسمتهای ساز عبارت اند از:
نقش این ساز چه در ارکستر بزرگ، به طور جمعی و چه در ارکستر مجلسی و انفرادی آنقدر پر اهمیت است که آن را «شاه سازها» گفتهاند. در یک پارتیتور موسیقی ارکستری، ویولنها از تمام سازهای دیگر کمتر سکوت دارند. نخستین سازندگان معروف ویولن در ایتالیا پیدا شدند. گاسپارو داسالو نخستین ویولن حقیقی را ساخت، اما معروفترین ویولنها در شهر کرمونا ساخته شدند. آندره اماتی و فرزندش نیکولا آماتی و شاگردش آنتونیو استرادیواری، بهترین ویولنهای دنیا را تاکنون ساخته اند. نقش این ساز چه در ارکستر بزرگ چه به طور جمعی و انفرادی آنقدر پر اهمیت است که آن را شاه سازها گفته اند. وجهه جهانی ویولن را میتوان در سازگاری آن با فرهنگهای مختلف دید. این ساز هیچ محل ثابت و ساکنی به عنوان تکیه گاه ندارد و خود نوازنده نیز چنین وضعی دارد جز در آن نقاطی که پایش زمین را لمس میکند. دستهای نوازنده باید تا حد زیادی انعطافپذیر و قوی و دارای حالت فنری باشد و همیشه در سطح شانه یا در حدود آن سطح به کار گرفته شوند برای دستیابی به نوازندگی بهداشت هم خیلی مهم است: پاکیزگی- برانگیختن جریان خون به کمک اختلاف دما- مالش پوست با دستکش زبر- حرکتهای ورزشی خاص- استراحت متناوب[نیازمند منبع] پیشینهٔ سازویولن یک ساز ظریف و فرنگی است و طبق نمونههای که ساخته میشود از 58 قطعه مختلف که به طرز دقیقی با هم جور شدهاند و وزن آن در حدود 400 گرم می باشد و ابتدا توسط سازنده ایتالیایی گاسپارو برتولونی اختراع شده است. از شاگردان مشهور گاسپارو برتولونی آ آماتی بود که او هم بهترین سازنده ویولن در سطح جهان را پرورش داد یعنی آنتونیو استرادیواری ایتالیایی. تا کنون کسی در جهان پیدا نشده که نه تنها بتواند هنر او را تکمیل نماید بلکه قادر نبوده ویولنی بسازد که از حیث زیبایی و صوت بتواند با ویولنهای آنتونیو استرادیواریوس برابری نماید. جلا و ظاهر خوش ویولن استرادیواریوس چیزی در حد کیفیت خورشید که روی پوست ابریشمی تابیده باشد است و هم چنین نرمی و لطافت خاص و منحصر به فرد یا میتوان گفت پختگی. یکی از کارهای استرادیواریوس ایجاد ویولن کنسرت است که با طنین نیرومند خود در کنسرتها مقام ارجمند دارد و موسیقی بیشتر از این لحاظ مدیون استرادیواریوس می باشد. تاکنون بیش از سه سده از اختراع اولین نمونه ویولن توسط گاسپارو برتولونی میگذرد و در این مدت با وجودی که کشفیات جدیدی در علوم فیزیک و شیمی نمودهاند نه تنها نتوانستهاند در ساختمان ویولن تغییری بدهند بلکه از رموز کار سازندگان قدیم نیز چیزی درک نکرده اند. .بیوگرافی اساتید ویولن
بیوگرافی استاد ابوالحسن صبا
بیوگرافی استاد علی تجويدی بیوگرافی استاد پرویز یاحقی بیوگرافی استاد حبیب لله بدیعی بیوگرافی استاد همایون خرم بیوگرافی استاد اسدالله ملک بیوگرافی آقای شادمهر عقیلی بیوگرافی آقای بیژن مرتضوی بیوگرافی استاد روح الله خالقی آشنایی با دستگاهها و آوازها آموزش گام به گام نت موسیقی ویولونیست های مشهور ایرانی ابوالحسن صبا، اسدالله ملک، علی تجویدی، حبیب الله بدیعی، پرویز یا حقی، حسین هنگ آفرین، رضا محجوبی، مهدی خالدی، همایون خرم،حسین کامکار، حسین یا حقی،دکتر مفخم پایان،ارسلان کامکار، سیاوش ظهیر الدینی،مازیار ظهیرالدینی و... منبع حامد ویولن
|
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
|
مراقبت و نگهداري از ساز ويولن :
2- مي توانيد از نرم ترين پارچه ي كهنه ي ابريشمي، كلينكس(Keleenex) يا كتان استفاده كنيد. مخصوصآ كتان براي پاك كردن زير گريف، سيم گير،زير-چانه و خرك بسيار مفيد است. فضا هاي باريك شكافهاي f و خرك را با يك تكه كاغذ نازك تميز كنيد. براي جلا دادن ويولن خود، از روغن جلاي هيل (Hill) يا ساير روغن هاي مشهور به ندرت وبسيار با امساك استفاده كنيد، و دقت كنيد هيچ گونه روغن يا گريس در چوب نفوذ نكند. گريف وسيم ها را هر روز با بنزين تصفيه شده و بدنبال آن با الكل يا ادوكلن بساييد و پاكيزه نگه داريد.سيم ها هنگامي كه رزين از آنها روفته وپاك شده باشد بهتر صدا مي دهند و آزاد تر ارتعاش مي كنند.
3- هر چند وقت يكبار، مشتي برنج خشك نپخته در شكافهاي f بريزيد. آن را دور بخش داخلي ويولن تكان دهيد و سپس ساز را برگردانيد: دانه هاي برنج فرو مي ريزد و گاهي يك گوي از غبار با آنها فرو مي افتد.
4- جعبه ي گوشي بايد هنگام تعويض سيم پاك شود، و دقت شود كه گوشي ها محكم ثابت شده اند. محيط دور سوراخ هاي گوشي را مي توان چسب هيل(Hill Stick) ماليد كه حركت را در آن روان و بدون لغزش گرداند.
5- از سيم هاي خوب استفاده كنيد.
6- چوب آرشه بايد كاملا مستقيم باشد. به محض آنكه موها شروع به پاره شدن كنند، بايد موي آرشه را تعويض كرد. چون اولين موهايي كه از دست مي روند هميشه در لبه ي خارجي آرشه هستند، موهاي باقيمانده اغلب چوب آرشه را مي پيچانند و كج مي كنند.
7- چوب آرشه را با الكل پاك كنيد، و دقت كنيد كه رطوبت به موي آرشه نرسد.
8- تعويض موي آرشه عملي بسيار دقيق و ظريف است و چنين كاري را بايد فقط به متخصصان واجد صلاحيت سپرد.
_ طبيعت چوب به گونه اي است که وقتي در معرض هواي مرطوب قرارمي گيرد باد مي کند و وقتي در معرض هواي خشک قرار مي گيرد جمع مي شود. تغيير ناگهاني دماي محيطي که سازتان را در آنجا قرار داده ايد باعث صدمه زدن به سازتان مي شود پس از هر گونه تغيير ناگهاني دما محيط خود داري کنيد. براي اين كار وقتي وارد محيط جديدي شديد به مدت 15 دقيقه ساز را ازجعبه اش خارج نکنيد تا ساز به دماي محيط عادت كند.
_ هرگز سازتان را در معرض نور مستقيم خورشيد قرار ندهيد چون باعت تغيير رنگ ساز مي شود.
_ اگر در منزلتان از وسائل گرم کننده مانند رادياتور استفاده مي کنيد و يا در مناطقي با اب و هواي خشک زندگي مي کنيد همواره از دستگاه مرطوب کننده هوا استفاده کنيد.
_ هرگز سازتان را کنار رادياتور يا بخاري قرار ندهيد. بهترين مکان براي قرار دادن سازتان هال است چون داراي دمايي با رطوبت مناسب است.
_ هرگز سازتان را در هنگام مسافرت در صندوق عقب ماشين قرار ندهيد چون تغيير دائمي هواي سرد و گرم باعث آب شدن چسب چوب و چسبيدن ساز به كيف مي شود.
_ همچنين 95 درصد سازهايي که در صندوق عقب ماشين هاي بدون سرنشين هستند دزديده مي شوند پس چه بهتر که سازتان را نزد خود نگاه داريد.
_ هرگز سازتان را روي سطوح سخت(مثل ميز) و يا کناره هاي تيز قرار ندهيد چون باعث خراشيدگي چوب مي شود.
_ بعد از هر بار نواختن سازتان گرده هاي کاليفوم موجود روي صفحه صدا را با استفاده از دستمال کاغذي يا دستمالي نرم و لطيف و گرده هاي موجود روي گريف و سيم ها را با استفاده از انگشتتان پاک کنيد.
_ اگر گرده هاي کاليفوم روي سيم ها بماند باعث مي شود صداي ساز شفافيت خود را از دست دهد. در ضمن براي پاک کردن ساز هرگز از الکل استون پارافين يا ساير حلال ها استفاده نکنيد.
_ براي اينکه سازتان جلاي خود را از دست ندهد در هنگام برداشتن آن را از دسته يا زيرچانه اي بگيريد.
_ اگر شما از بالشتک استفاده مي کنيد حتما هر چند وقت يک بار کنترل کنيد که لاستيک دور پايه هاي فلزي آن در نرفته باشد چون در اين صورت باعث خراب شدن سازتان مي شود در صورت مشاهده اين حالت يا پلاستيک دور آن را عوض کنيد يا بالشتک را.
_ اگر شما صاحب يک ساز با ارزش و گرانبها هستيد بهتر است کيفي مناسب براي نگهداري اين سرمايه تهيه کنيد. بهتر است کيفي که انتخاب مي کنيد از داخل داراي فنربندي باشد تا اگر کيف به طور اتفاقي از دستتان رها شد آسيب کمتري به ساز وارد آيد.و همچنين بايد جاي کافي براي کتاب نت و بالشتک داشته باشد.اکثر موزيسينها کيفهاي مستطيل شکل را ترجيح مي دهند چون اين کيف ها جاي بيشتري دارند.
_ هر چند وقت يک بار خرک ساز را کنترل کنيد و مطمئن شويد که سر جايش است. براي اين کار روي صندلي نشسته و ساز را طوري بگيريد که قسمت حلزوني اش به سمت چپ باشد انگشتهاي وسط دست چپ را زير گريف گرفته و با شصت از بالاي خرک گرفته و با انگشتهاي دست راست از پشت خرک ميگيريم تا زياد جابه جا نشود و با شصت کمي فشار مي دهيم تا صاف شود.
_ هر چند وقت يک بار مشتي برنج خشک نپخته در شکافهاي اف بريزيد آن را دور بخش داخلي ويولن تکان دهيد و سپس ساز را برگردانيد دانه هاي برنج فرو مي ريزند و گاهي يک گوي از غبار با آنها فرو مي افتد.جعبه گوشي بايد هنگام تعويض سيم پاک شود و دقت شود که گوشي ها محکم ثابت شده اند.از سيم هاي خوب استفاده كنيد.
_ چوب آرشه بايد کاملا مستقيم باشد. به محض آنکه موها شروع به پتره شدن کنند بايد موي آرشه را تعويض کرد. چوب آرشه را با الکل پاک کنيد ودقت كنيد كه رطوبت به موهاي آرشه نرسد.
( اميدوارم با رعايت اين موارد از سازتان به خوبي نگهداري كنيد) |
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
منبع:ویولن نت اهنگ دوستان عزیز سلام.اميدوارم از نواخته هاي بالا خوشتون بياد.اگر آهنگ درخواستي داريد به من بگوييد تا برايتان بگذارم و اگر آهنگي را دانلود كرديد نظرتان را بدهيد تا من از نظرهايتان با خبر باشم و در پيشبرد اهدافم از نظراتتان استفاده كنم و آهنگهاي بهتري را بگذارم . اگر دوست داريد آهنگهاي بيشتري بگذارم حتمآ در زیر نظر بدهيد تا دلگرم باشم. وضعیت بدن در حالت کلی(تصویر شما ره 1) وضعیت مناسب بدن، وضعیت راحت و طبیعی آن است؛به طوری که جهت حفظ تعادل، بهتر است یک پا را به طور سبک و راحت، اندکی جلوتر از پای دیگر قرار بدهید. شیوه ی نگه داشتن ویولون(تصویر شما ره 2) ویولن را بدون کمک گرفتن از بازوی چپ، بین فک و شانه ی چپ تان نگه دارید. برای اطمینان از صحیح بودن نحوه ی نگه داشتن ویولن، بازوی چپ تان را به اطراف حرکت دهید. شیوه ی نگه داشتن آرشه(تصویر شما ره 3) نک انگشت شست را در مقابل موگیر (پاشنه ی آرشه) قرار داده و آرشه را در وسط دست قرار دهید. چوب آرشه را از زیر دومین بند انگشت نشانه و نوک انگشت کوچک بگذرانید.انگشت شست را خیلی خمیده و یا خیلی راست نگذراید، بلکه کمی قوس دار نگه دارید. وضعیت بازوی راست(تصویر شما ره 4) سعی کنید که بازو، نرمی خود را حفظ کند و مراقب باشید که آرنج نه زیاد بالا برود و نه زیاد پایین بیفتد.برای آرشه کشی روی سیم های«می» و «لا» بازو در امتداد بدن پایین می آید و روی سیم های «ر» و «سل» کمی بالا می رود. وضعیت آرشه باسیم.(تصویر شما ره 5) آرشه را همیشه با خرک موازی نمایید. آرشه را طوری به طرف نوک آن حرکت دهید (آرشه راست) که پشت دست، با ساعد در یک راستا(در وسط آرشه) قرار گیرد(تصویر 1). در نوک آرشه، پشت دست تا حد کمی به طرف ساعد متمایل می شود (تصویر 2). در هنگام کشیدن آرشه از نک به ته آن (آرشه ی چپ)، به تدریج مچ را بالا بیاورید(تصویر 3). توصیات استاد آرشه ویولنتان را بردارید و با برچسب سفید آن را به چهار قسمت (البت تنها تاکید بر 4 قسمت نیست به دو قسمت و سه قسمت نیز باید تقسیمش نمایید) علامت گذاری کنید. همچنین ویولنتان را بردارید و از شیطانک خط کش گذاشته و3.1 سانتی متری و 7.6سانتی متری و10.6 سانتی متری را علامت گذارده، سپس روی هر یک از این علامات بر چسب سفید یا سپیدی بچسبانید. اگر هنوز قطعه ای از برچسب سفیدتان مانده، آن را درست در انتهای گریف الصاق بفرمایید تا از خطای دید و جولان آرشه اندر حریم گریف جلوگیری نماییده باشید. این ساز گرام 4 سیم دارد. به نام های : می =E لا = A ر = D سل = G دستان نشانی
سیم اول : آزاد می _انگشت اول که درراس سیم جای میگیرد فا_انگشت دوم که روی خط اول طبق شکلجای می گیرد سل_انگشت سوم که روی خط دوم طبق شکل جای می گیرد لا_انگشت چهارم که روی خط سوم طبق شکل جای می گیرد سی نام دارد. سیم دوم : آزاد لا_انگشت اول که روی خط اول طبق شکل جای میگیرد سی_ انگشت دوم که چسبیده به خط اول طبق شکل جای می گیرد دو_ انگشت سوم که روی خط دوم طبق شکل جای می گیرد ر_انگشت چهارم که روی خط سوم طبق شکل جای می گیرد می نام دارد. سیم سوم : آزاد ر_انگشت اول که روی خط اول طبق شکل جای میگیرد می_ انگشت دوم که چسبیده به خط اول طبق شکل جای می گیرد فا_ انگشت سوم که روی خط دوم طبق شکل جای می گیرد سل_انگشت چهارم که روی خط سوم طبق شکل جای می گیرد لا نام دارد. سیم چهارم : آزاد سل_انگشت اول که روی خط اول طبق شکل جای میگیرد لا_ انگشت دوم که چسبیده به خط اول طبق شکل جای می گیرد سی_ انگشت سوم که روی خط دوم طبق شکل جای می گیرد دو_انگشت چهارم که روی خط سوم طبق شکل جای می گیرد ر نام دارد.
حال که نیک آموختید انگشت گذاری را، شروع کنید به نواختن. آرام بنوازید و تنها روی یک سیم.حداکثر تلاشتان را در جهت زیاد بلند نشدن بازوی راست هنگام آرشه کشی مبذول بفرمایید. پا ضرب آرشه خط خطی شده تان را بردارید و به آرامی شرو ع به نوازش کنید، چه نوازشی ؟ ساعتی درشت هیکل روبروتان باشد و16 ثانیه وقت برای خود در نظر بگیرید وسپس به هر قسمت آرشه 4 ثانیه اختصاص دهید.هم آرشه راست وهم آرشه چپ را تمرین کنید.این زما نرا می توانید تغییر دهید.همچنین تنها 4 قسمت آرشه را تمرین نکنید بلکه آن را به دو قسم تو سه قسمت نیز تقسیم بنمایید. ایست بنمایید! ایست بنمایید! پا ضرب فراموشمان شد، قبل از شروع آرشه کشی پای راستتان بالا باشد و با شرو ع آرشه کشی پایین بیاید و سپس تا به برچسب سفید یا سپید رسیدید پابزنید.مراقب بازوان خود باشید.همچنین دقت در درست گرفتن آرشه را سرلوحه ی زندگانی تان قرار دهید. منبع.. ایران ویولنیست عکسهای ویولن
مروري بر تاريخچه ويولن طبق مطالعات انجام شده بر روي آثار به جاي مانده از سده هاي آغازين ميلادي، اعم از متون ادبي و آثار هنري(نقاشي، کنده کاري و …) تاريخچه ي سازهاي آرشه به سازي تک-سيم از خانواده ي رباب که هنوز هم نواختن نوعي از آن در مناطقي از هند رواچ دارد، باز مي گردد. به مرور زمان اين گروه سازي در قسمتهايي از هند، ايران، شمال آفريقا و عراق امروزي کامل شده و از گستره ي صوتي بيشتري نيز بهره مند مي شوند که سازهاي "سارانگي"(?) ، "قيچک" و "کمانچه" از باز ماندگان اين خانواده هستند. تمامي سازهاي آرشه اي آن زمان که در منطقه ي خاورميانه متداول بوده اند، از کاسه اي چوبي به اشکال مختلف و رويه اي از پوست تشکيل مي شدند به طوري که خرک ساز بر روي اين صفحه ي پوستي قرار مي گرفته است. لازم به ذکر است که تمامي اين سازها به صورت عمودي(همانند کمانچه) يا با کمي زاويه، مايل به سمتي نواخته ميشدند. طبق شواهد موجود، اين سازها در سده ي نهم ميلادي وارد اروپا شده و با سازهايي از خانواده ي بربط که قبل از اين به اروپا رفته بود تلفيق شدند و گروه سازي جديدي با بدنه اي کاملا چوبي پديد آمد که "ربک" (?)و "فيدل"(?) از اين گروهند. در سده ي دهم ميلادي سازها از کليسا اخراج شدند و به جز ارگ بقيه تا مدتها در هنر مذهبي مسيحي جايي نداشتند چرا که از نظر کليسا، موسيقي سازي آن زمان کفر آميز بود و موسيقي مذهبي منحصر به موسيقي آوازي ميشد. در نتيجه موسيقي سازي در بين مردم به حيات خود ادامه داد. البته اين تحريم چندان نپاييد و با تاسيس مذاهب جديد، موسيقي سازي دوباره به مراسم مذهبي راه يافت. همزمان با تکامل سازهاي آرشه اي که ايستاده نواخته مي شدند، نوعي از فيدل در سده ي دوازدهم ميلادي وارد موسيقي مذهبي شد که به صورت افقي نواخته مي شد و روي سينه ي نوازنده قرار مي گرفت (شبيه به نحوه ي ويولن نواختن اقوام کولي). به تدريج انواعي ديگري از خانواده ي فيدل با نام "ويول" (?)در سده هاي پانزدهم و شانزدهم ميلادي پديد آمدند. ويول ها در اندازه هاي مختلف و به اشکال مختلف ساخته شدند. برخي داراي سيم هاي "واخوان" (مانند ليرا دا براچو ??) بودند که با نواخته شدن برخي نتها، سيمهاي واخوان که از زير خرک و در برخي نمونه ها از کنار دسته عبور مي کردند مرتعش مي شدند و برخي ديگر مانند "ويولا دا گامبا"(??) در دسته داراي پرده هايي از روده ي گوسفند بودند(همچون لوت).
در سده ي شانزدهم "گاسپارو برتولوني" مشهور به "گاسپارو دا سالو"(??) با تغيير در ساختمان ويول، سازي جديد با نام "ويولن" ابداع کرد. با پديدار شدن ويولن، گروهي در برابر اين ساز جبهه گرفتند و صداي آن را نسبت به صداي لطيف ويول، خشن مي دانستند در نتيجه تا مدتها سازهاي گروه ويول به حيات خود ادامه داده و همچنان در محافل هنري نواخته مي شدند. از طرفي ديگر، ويژگي هاي ويولن از جمله شفافيت صداي و همچنين آساني نواختن، روز به روز افراد بيشتري را به سمت اين ساز جديد جذب مي کرد. با افزايش متقاضيان ويولن، "گاسپارو دا سالو" کارگاهي در "برشا"(??) تأسيس کرد و همزمان با ساخت ويولن، شاگرداني نيز تربيت نمود که در بين آنها مي توان از آندرا آماتي(??) نام برد که به سال 1560 کارگاهي در "کرمونا"(??) افتتاح کرد و مکتب ويولن سازي کرمونا را بنيان نهاد. پسران آندرا آماتي "آنتونيوس" و "هيرونيموس" تغييراتي در الگوي پدر دادند که مهمترين آن، تغييراتي در سوراخ "اف" بود. بعد از اين نسل، پسر هيرونيموس"نيکولو" الگوي باقي مانده از پدران خود را کاملتر کرد و اندازه ي بدنه را بزرگتر در نظر گرفت. در سال 1630 طاعون در کرمونا شيوع يافت. نيکولو آماتي بدليل نداشتن وارث، شاگرداني را پذيرفت که از آنها مي توان به "آندرا گوارنري"(??) ، "جاکوب اشتاينر"(??) و "آنتونيو استراديواري" اشاره کرد.اين شاگردان براي بهتر نمودن صداي ويولن، هر کدام الگوي ويولنهاي آماتي را به نوعي تغيير دادند. بارز ترين تغييرات الگوي ساز ايشان بدين شرح است: آندرا گوارنري حجم جعبه ي ساز کمي را افزايش داد و علاوه بر پهن تر کردن جعبه ي صدا، سوراخهاي "اف" (??) را بزرگتر و پهن تر ساخت. او همچنين براي به دست آوردن قوس هايي تندتر، چوب را تحت فشار قرار مي داد. جاکوب اشتاينر از نظر ابعاد چندان تغييري در الگوي آماتي به وجود نياورد، اما با افزايش انحناي صفحه ي رو و پشت، فاصله ي آنها را در بخش مرکزي صفحه بيشتر کرد. به دليل افزايش انحناي صفحه، اجباراً شيب دسته ي ويولنهاي اشتاينر نسبت به بدنه ي اصلي افزايش يافت. او همچنين انحناي سوراخهاي "اف" را بيشتر نمود. در برخي سازهاي باقي مانده از اشتاينر به جاي مارپيچ حلزوني انتهاي دسته، سر شير تراشيده شده است. آنتونيو استراديواري که شاگرد جوان تري در مکتب آماتي محسوب مي شد، با بررسي الگوي هاي ارائه شده از سازندگان همدوره و پيشين، الگوي جديدي را ارائه کرد. استراديواري در الگوي خود نسبت اندازه هاي دو بخش پايين و بالاي جعبه ي صدا را به هم نزديکتر کرد. او از عرض بخش پاييني صفحه هاي رو و پشت و همچنين از ارتفاع کلاف نيز کاست. البته عوامل بسياري در اين الگوي جديد تغيير کردند: مسطح تر کردن قوس هاي صفحه هاي رو و پشت، انتخاب جنس، محل برش و نوع بافت چوب، نحوه ي خشک کردن چوب، نحوه ي رنگ آميزي و همچنين ترکيبات رنگ مصرفي و از همه مهمتر، شکل و اندازه ي سوراخهاي صدا (اف). در طول دوران کاري استراديواري، اين عوامل کمي تغيير کردند. به صورتي که امروزه چند نسل از ويولنهاي ساخت او با کيفيتهاي صدايي گوناگون، از چوبهاي متفاوت با بافتهاي متفاوت و همچنين با رنگهاي گوناگون موجود است. به طور کلي دوران کاري استراديواري به دو دوره تقسيم مي شوند: ?- دوران جواني و ميانسالي تا سال 1700 ?- دوران کهنسالي تا سال 1737 در دوره ي اول استراديواري سعي بر يافتن الگويي براي هر چه شفافتر کردن و بهتر نمودن برد صدا داشت. اوج اين دوره سازهاي ساخته شده در سال 1699 است که دو نمونه آن هم اکنون نزد "گيل شحام" و "آن-سوفي موتر" نگهداري مي شوند. سارازاته: زيگونروايزن. با نوازندگي گيل شحام. اجرا شده با ويولن Countess Polignacساخته ي استراديواري-1699 سارازاته: زيگونروايزن. با نوازندگي آن-سوفي موتر. اجرا شده با ويولن ساخت استراديواري-1699 در دوره ي دوم استراديواري سعي بر افزايش عمق صداي ساز داشت. از تغييرات ايجاد شده در اين دوران، مي توان به عريض تر شدن قالب ويولن اشاره کرد. سازهاي اين دوران علاوه بر داشتن خصوصيات سازهاي قبلي، از عمق صداي مناسبي نيز برخوردار بودند. در فاصله ي سالهاي ???? و ???? کاملترين نمونه ي سازهاي استراديواري ساخته شد. ازين رو اين سالها را دوران طلايي استراديواري مي نامند. از آثار برجسته ي اين دوران مي توان ويولنهاي "يواخيم" ، "مارسيک" ، "دلفين" ، "مسيح" و "سويل" را نام برد. اسنه: مديتيشن. با نوازندگي ايتزاک پرلمن. اجرا شده با ويولن "سويل" ساخته ي استراديواري-1714 دورژاک: هومورسک. با نوازندگي ياشا هايفتز. اجرا شده با ويولن "دلفين" ساخته ي استراديواري - 1714 ايزايي: ابسسيون از سونات ?. با نوازندگي ماکسيم ونگرف. اجرا شده با ويولن "کروتزر" ساخته ي استراديواري - 1727 بعد از استراديواري، سازندگاني از خانواده ي او و خانواده ي گوارنري زير نظر اين اساتيد تربيت شدند که در ميان آنها تنها ويولنهاي "جوزپه گوارنري دل جزو" با ويولنهاي ساخته ي استراديواري برابري مي کرد و در برخي موارد از نظر حجم و برد صدا از آنها بهتر بود. سازهاي "دل جزو" نيز در سالهاي کاري وي دچار تغييراتي عمدتاً در سوراخهاي "اف" و بافت چوب در صفحه ي پشتي ويولن شدند. از معروفترين ويولنهاي ساخته ي دل جزو ميتوان از ويولنهاي "سوره" ، "ويوتام" ، "گيبسون" ، "داويد" و "کانن" نام برد. با آنکه ويولنهاي دل جزو از نظر کيفيت صدايي با سازهاي اساتيد پيشين برابري مي کردند، اما تا زماني که پاگانيني با آنها نواخت و قابليتهاي سازهاي وي را معرفي کرد، چندان مورد توجه مردم قرار نگرفته بود. روسيني: آرايشگر سويل. با نوازندگي ياشا هايفتز. اجرا شده با ويولن "داويد" ساخته ي دل جزو - 1742 پاگانيني: لاکامپانلا. با نوازندگي ماسيمو کوارتا. اجرا شده با ويولن "کانن" ساخته ي دل جزو-1742 باخ: شاکن. با نوازندگي ايتزاک پرلمن. اجرا شده با ويولن "سوره" ساخته ي دل جزو - 1740 سازهاي "استراديواري" و "دل جزو" علاوه بر زيبايي و شفافيت صدا، داراي چند خصوصيت ديگر نيز بودند که بعد از ??? سال هنوز شخصي نتوانسته به همان کيفيت آن را عرضه کند: - برد صدايي بالا، به طوري که در سالنهاي بزرگ (استاندارد) صداي اين ويولنها تا فاصله ي ?? الي ?? متري به وضوح قابل شنيدن است. 2- عدم افت کيفيت صدا و تداخل نتها در اجراي قطعات با سرعت هاي بالا(مانند آثار پاگانيني و ...) 3- عدم افت کيفيت صدا بعد از رنگ آميزي ساز و بهبودي صدا بعد از خشک شدن کامل رنگ. رنگي که امروزه بر روي ويولن زده مي شود، از کيفيت صداي آن ساز نسبت به قبل از رنگ آميزي مي کاهد. به همين دليل سازندگان سعي مي کنند تا حد ممکن چوب را با لايه ي بسيار نازکي از رنگ بپوشانند تا از کيفيت صداي ساز کمتر بکاهد و سريعتر نيز خشک شود. استراديواري براي رنگ آميزي ويولنها از رنگي ژله اي استفاده ميکرده که براي خشک شدن کامل به چند سال زمان احتياج بوده است. اين رنگها نه تنها از کيفيت صدا نمي کاستند، بلکه بعد از خشک شدن کامل، صداي ساز بهتر مي شد. استراديواري در طول عمر خود نزديک به ???? ويولن، ويولا و ويولنسل ساخت که از اين تعداد حدود ??? ويولن در حال حاضر موجود و داراي شناسنامه است. يکي از افرادي که باعث شهرت سازهاي سازندگان ايتاليايي شد، "لوئيجي تاريتزيو"(??) بود. کار اصلي تاريتزيو نجٌاري بود و در زمان فراغت به آموزش ويولن مي پرداخت. اما به دليل نداشتن سازي مناسب و نداشتن قدرت مالي براي خريد سازهاي خوب، براي جستجوي ويولني بهتر شروع به خريد ويولنهاي کهنه از مردم کرد. وي اين ويولنها را به شهرهاي مختلف اروپا مي برد و با ويولنهاي جديد معاوضه مي کرد. بعد از مدتي از اين راه پول فراواني به دست آورد و از بسياري از سازندگان سازهايي براي خود جمع کرد. بعد از مرگ وي "ژان باتيست ويلوم"(??) ويولنهاي تاريتزيو را از وراث وي خريداري کرد، از مشهورترين سازهاي اين مجموعه مي توان به ويولن مسيح ساخته ي استراديواري اشاره کرد. ويلوم براي يافتن اسرار سازندگان قديمي، ويولنها را تکه-تکه مي کرد همچنين چوب و رنگ آنها را تجزيه ي شيميايي کرد و توانست با يافته هايش ويولنهايي از روي الگوي سازندگان مختلف بسازد. او طريقه ي مخصوصي نيز براي خشک کردن چوب يافت. سازهاي او در ابتداي ساخت بسيار خوش صدا بودند اما بعد از سه-چهار سال کيفيت صداي خود را از دست مي دادند. بعد از گاسپارو دا سالو سازندگان ديگري نيز معروف شدند و هر کدام نکته اي را کشف کردند: گوادنيني، برگونزي، کلوتز، و ... اما هيچ کدام مجموعه تمامي خصوصيت هاي سازهاي استراديواري را نتوانستند کشف کنند. براي مثال ويولنهاي "گوادنيني"(??) که امروزه طرفداران بسياري نيز دارد، از نظر کيفيت و قدرت تفکيک صدا در سرعتهاي بالا بي نقصند به طوري که بسياري از بزرگان ضبط هايي را با ويولنهاي گوادنيني انجام داده اند. از اين افراد مي توان به "آيزک اشترن" ، "فريتز کرايسلر" و "ايتزاک پرلمن"اشاره کرد. به رغم خوب بودن اين سازها در ضبط و اجرا در سالنهاي کوچک، اما از حجم صدايي مناسبي برخوردار نبوده و برد صداي متوسطي دارند. باخ: پرستو از سونات شماره ي يک. با نوازندگي لارا سنت جان. اجرا شده با ويولن ساخته ي گوادنيني در ايران هم سازندگاني بوده و هستند که ويولنهاي نسبتاً خوبي ساخته و مي سازند. از اين سازندگان نامهاي "قنبري مهر" ، "اکبري" ، "صالحي" و "رضواني" بيشتر براي نوازندگان آشناست و با سبک ساخت ايشان آشنايي بيشتري دارند. با اينکه سازندگان ايراني گاه سازهايي بسيار خوب از نظر حجم و جنس صدا مي سازند، اما دو نکته در کار هيچکدام ديده نمي شود. يکي برد صدا و ديگري عدم تداخل صدا در سرعتها بالا. که اين مسئله شايد به تاريخچه ي ورود ويولن به ايران، نحوه ي نواختن آن از گذشته تا کنون و هماهنگ سازي نحوه ي ساخت با نياز جامعه بر مي گردد. ويولن از زمان ورود به ايران به عنوان جايگزيني براي کمانچه اما با صدايي شفافتر و حجيم شناخته شد. که متاسفانه روز به روز نوازندگان کمانچه به سوي ويولن گرويدند و تا چندي پيش کمانچه سازي فراموش شده بود. از زمان ورود ويولن به ايران روش نواختن آن نيز به شکل کمانچه و به صورت ايستاده بود. کما اينکه هنوز هم در برخي مناطق ايران به اين روش نواخته مي شود(مخصوصاً در ميان عشاير). به تدريج اساتيدي همچون صبا و خالقي روش صحيح نواختن را به شاگردان آموختند و از آن به بعد ويولن به عنوان عضوي از خانواده ي سازهاي ايراني در محافل و گروه هاي موسيقايي سنتي به ايفاي نقش پرداخت. به دليل بالا بودن ارزش پولي ايران در گذشته، سازهاي خوب اروپايي در دسترس نوازندگان سبک کلاسيک غربي بود اما نوازندگان مکتب ايراني خواستار صدايي ايراني با اکوي بيشتري بودند! چرا که در آن زمان متداول شده بود تا نوازنده با سيستم صوتي همراه با "اکو" بنوازد تا نواختن سيمهاي "واخوان" و "گليساندو" ي متداول آن زمان براي شنونده شيرين تر جلوه کند. از اين رو سازندگان ايراني برآمدند تا سازي مطابق ميل نوازنده ي ايراني بسازند. در صدر اين سازندگان، ابراهيم قنبري مهر قرار داشت که امروزه سازهاي او با قيمتهايي بالا دست به دست مي شوند. بعد از آن ديگر افراد با استفاده از الگوي قنبري و تلفيق آن با الگوهاي اروپايي، سازهايي خوب اما فقط براي اجراي موسيقي ايراني ساختند. چرا که بيش از اين از آن انتظار نداشتند. دليل آن هم دو چيز بيش نبود: يا اينکه سازنده، نوازنده نبود و صدا را نمي شناخت و يا اگر مي بود، براي امتحان ساز با آن موسيقي ايراني، آن هم از سبک قديمي که نياز چنداني به استفاده از نتهاي دوبل، پوزيسيونهاي بالا و نواختن با تمپوهاي بالا نبود، مي نواخت و براي امتحان صدا در محيط هاي غير اکوستيک، آن را امتحان مي کرد. در نتيجه به همين صداي دلنشين در پوزيسيون اول و نهايتاً سوم قناعت مي کرد.
1- بالاترين قيمتي که براي يک ويولن پرداخت شده، مربوط است که ويولني با نام"Hammer"(چکش) از ساخته هاي آنتونيو استراديواري که در ماه مي 2006 به قيمت 3.544.000 دلار در نيويورک فروخته شد. 2- ويولن مسيح در سال 1716 به دست آنتونيو استراديواري ساخته شد اما در زمان حيات وي به فروش نرسيد و با آن نواخته نشد. مسيح بعد از مرگ استراديواري نزد چند شخص نگهداري شد تا اينکه اين در سال 1875 توسط لوئيجي تاريتزيو خريداري شد.بعد از مرگ وي در سال 1827 ژان باتيست ويلوم آن را از بازماندگانش خريداري کرد و از روي آن نمونه هايي ساخت. اين ساز هم اکنون در موزه "Ashmolean" واقع در آکسفورد نگهداري مي شود و به دليل نگهداري خوب و عدم استفاده از آن، بسيار سالم باقي مانده است. براي اين ساز قيمت ?? ميليون دلار تخمين زده شده است. 3- Antonius Stradivarius 4- Cannone: معروفترين ساخته ي دل جزو که متعلق به نيکولو پاگانيني بوده است. پاگانيني اين ساز را براي تعمير نزد "ويلوم" مي فرستد. اما ويلوم آن را تعمير نمي کند بلکه سازي از روي کانن با همان جزئيات مي سازد به طوري که پاگانيني نمي تواند ساز خود را در ابتدا تشخيص دهد اما بعد از مدتي نواختن ساز اصلي را تشخيص داده و کپي آن را به تنها شاگردش "کاميلو سيووري" مي دهد. هم اکنون هر دو ساز در کنار هم، در موزه ي جنوا نگهداري مي شوند. ويولن کانن(سمت چپ تصوير) ساخته ي دل جزو در کنار کپي آن ساخته ي ويلوم:
منبع حامد ویولن |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
ساعت توسط امیر |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
با سلام. ..من چند سالی است که به آموختن ویولن مشغولم. هدف من از طراحی این وبلاگ آشنایی جوانان با ساز ویولن و آموزش صحیح موسیقی به آنها و ارائه قطعه هایی از نواخته های ویولن هنرمندانی که در این راه زحمت زیادی کشیده اند میکشند.امیدوارم وبلاگ من مورد توجه شما عزیزان قرار بگیرد. ( با تشکر ) لطفا در پایان بازدید یک نظر ناقابل بدهید. با تشکر بسیار
|
| نوشته های پیشین |
|
8/27/2009 - 9/12/2009 8/23/2009 - 8/29/2009 7/30/2009 - 8/5/2009 7/13/2009 - 7/22/2009 6/12/2009 - 6/21/2009 7/29/2008 - 8/4/2008 |
| پیوندها |
|
حامد ویولن ویولن هارمونی خیال ویولن من همه چیز درباره موسیقی کلاسیک نت اهنگ یانی |
|
RSS
|
قسمتهاي مختلف يك ساز ويولن :
